Knakkie op reis

Hallo trouwe volgers, hier is jullie favoriete pluchen correspondent weer!
De spanning is hier in huis inmiddels zó om te snijden dat ik bang ben dat de naadjes in mijn pluche openbarsten. We zijn officieel beland in de Grote Pré-Vakantie-Chaos. Iedereen telt de dagen af en de zenuwen gieren door de kamer, maar we liggen – enigszins- op koers.

Achter de schermen is het een ware militaire operatie geworden, waar de gemiddelde Noordpoolexpeditie nog een puntje aan kan zuigen:

Patrick en Vivian hebben hun allerlaatste werkuren erop zitten (hoera, de vakantie is nu écht begonnen!), maar in plaats van bankhangen draait de wasmachine hier meer uren dan een Formule 1 wagen. Er wordt gewassen, gedroogd en gestreken alsof we kleding voor een heel weeshuis meenemen.

Iedereen (behalve ik dan) is bezig met de tactische “eet-alles-op-wat-bederven-kan-missie”. Dat zorgt voor heel wat creatieve maaltijdcombinaties. Mijn pluchen maag is helaas niet gemaakt voor restjes jong belegen kaas en halfvolle pakken magere yoghurt, dus kijk ik vanaf een afstandje toe hoe de rest zich dapper door de voorraad worstelt.

Het alarmsysteem is uitvoerig nagelopen en getest. ik schrok me wild, en mijn oren piepen nog steeds! De buitenplanten hebben zó veel water gehad dat ze spontaan zwemles nodig hebben, en de koffers liggen wijd open op de slaapkamervloeren van de meiden.

Dat de koffers nog openstaan is een goede indicatie van de hoofdbrekens die Mirte en Lotte hebben; ze zijn diep in discussie over de ultieme reisvraag: wat moet er in de handbagage en wat gaat er in het ruim?
Maar vooral de strenge regels voor vloeistoffen in de handbagage zorgen voor de nodige hoofdpijn. Mag die favoriete bodyspray nu wél of níét mee in de handbagage?

En dán hebben we nog de ultieme koffer-wiskunde. Het is namelijk een hele kunst om de koffers te vullen met genoeg spullen voor de heenreis, maar tegelijkertijd óók genoeg strategisch lege ruimte (én gewicht) over te houden voor alle souvenirs die we op de tgerugreis mee willen slepen. De magische limiet is 23 kilo per koffer. Er wordt hier dus flink gewogen, gepast en gemeten.
Maar hey, ik heb zélf gelukkig geen past meer van een inpakcrisis; mijn Grote Koffercrisis is namelijk officieel opgelost! Met ontzettend veel dank aan Nadja heb ik inmiddels mijn eigen, perfect passende mini-koffertje gekregen! Mijn 18 centimeter pluche is zo helemaal klaar om in stijl te kunnen reizen.

Natuurlijk kunnen we straks niet zomaar de deur achter ons dicht trekken. Onze huistijgers Nacho en Cheeto blijven thuis om het fort te bewaken. De kattenoppas heeft inmiddels een instructiewerkboek gekregen dat dikker is dan het telefoonboek van New York. Alles is geregeld: de brokjes, het natvoer, snoepjes, speeltjes, en natuurlijk de koninklijke behandeling die onze dames gewend zijn. Nacho en Cheeto kijken nú al met een afkeurende blik van “Gaan jullie nu écht zonder ons weg, maar wel met die kleine witte concurrent?” Ja dus meiden, lekker puh!

In mijn vorige blogpost beloofde ik het al: de grote onthulling komt eraan! Van de reisdirectie mag ik nog steeds niks concreets zeggen, maar ik kan het niet laten om nog nog maar een paar ultracryptische hints in de groep te gooien:

– Waar we heen gaan groeit een boom waarvan de bloesem wereldberoemd is, al is het daar nu het seizoen niet voor.

– We ruilen de Limburgse vlaai tijdelijk in voor iets anders dat (veel) rijst bevat, meestal in combinatie met zeewier

– Knuffeldiertjes en fantasiefiguurtjes zoals ik zijn er echt héél erg populair.

De spanning stijgt, de koffers raken vol, en ik ga mijn gloednieuwe koffertje nog eens bewonderen. Zet je schrap, want de volgende blogpost wordt verzonden vanaf Schiphol!

Pootje van een trotse ijsbeer met koffer,
Knakkkie