Daar ben ik weer, jullie avontuurlijke reisbeer Knakkie!
Vandaag stond er een drukke dag op de planning, want we zouden lekker vroeg op stap gaan met onze gids: Akutsu Michio. In Japan schrijven ze de achternaam namelijk eerst en daarna pas de voornaam! Japanners staan wereldwijd bekend om hun strakke punctualiteit, maar zoals dat soms gaat op reis: uitzonderingen bevestigen de regel. Onze gids was flink te laat, waardoor we pas rond een uur of tien op pad konden. Maar goed, ons goede humeur lieten we daar natuurlijk niet door verpesten!
Onze eerste stop? De beroemde Tsukiji Fish Market. Vanuit de metro stonden we al snel midden tussen de gezellige reuring van het buitenste marktgedeelte. Overal zag je kramen vol verse vis, reusachtige tonijnen, garnalen, oesters en dampende streetfood-snacks. Eerlijk is eerlijk: de meiden vonden al die rauwe vis op een rijtje uiteraard niet héél boeiend, maar de levendige sfeer was wel bijzonder om mee te maken.
Na een welverdiende, ijskoude drinkpauze (want hallo, het is hier HEET!) vervolgden we onze weg naar een traditioneel ramenrestaurant. Hier streken we neer aan de lange houten tafels voor een kom échte, dampende ramensoep. En weet je wat bij de Japanse etiquette hoort? Slurpen! Hoe harder je slurpt, hoe meer complimenten voor de kok. Met de eetstokjes in de hand en de nodige slurpgeluiden hebben we heerlijk gegeten, en het ging iedereen verbazingwekkend goed af.
Met een volle maag stapten we opnieuw de metro in op weg naar Akihabara, hét mekka voor popcultuur, tech en anime. Onze eerste stop daar was een gigantische winkel van meerdere verdiepingen, helemaal volgepropt met videogames, gedetailleerde modelbouwspullen en rijen met trading cards.
Net als bij Donki gisteren was het hier weer ontzettend druk en een enorme overdaad aan prikkels: piepende speelautomaten, felle lichten en overal muziek. Maar omdat dit echt precies in het straatje van Mirte en Lotte past, vonden ze het fantastisch en ging het super goed! Wel schrokken we af en toe van de prijzen op de kaartjes… Sommige zeldzame anime-figuren en verzamelobjecten kosten echt een fortuin!
Buiten bleef het een kleurrijke gekte. We wurmden ons door de dichte menigte van winkelend publiek, cosplayers in prachtige outfits en maids in schattige schortjes die reclame maakten voor hun maid cafés. Niet veel later doken we nog een metershoge mangawinkel in, waar de kasten letterlijk tot aan het plafond gevuld waren met Japanse strips.
Maar het beklimmen van de Tokyo Tower was pas echt de kers op de taart! Eenmaal boven via de supersnelle en luxe lift keken we onze ogen uit. Het uitzicht over de schijnbaar oneindige straten van Tokyo was adembenemend. Overal waar je keek zag je een oceaan van gebouwen, krioelend verkeer en glimmende wolkenkrabbers. Michio had als verrassing ook nog een heerlijke verkoeling geregeld: we kregen allemaal een traditioneel matcha-ijsje van hem! Het romige, lichtbittere groenethee-ijs was precies wat we nodig hadden na zo’n warme dag.
Na al dat genot zijn we te voet teruggewandeld naar het hotel, want dat ligt aan de andere kant van het park waar Tokyo Tower staat. Onderweg wachtte ons nog een magische verrassing! Bij de Zōjō-ji tempel was namelijk een Bon Odori gaande. Dit traditionele dansfeest is onderdeel van Obon, een eeuwenoude periode waarin Japanners geloven dat de zielen van hun voorouders tijdelijk terugkeren naar de aarde om hun familie te bezoeken. Een soort Japanse variant op Mexico’s Día de los Muertos dus, maar dan zonder de roze suikerschedels en mét heel veel feestelijke dansen rondom een houten podium om de geesten een warm en vrolijk welkom te heten!
Overal om ons heen zagen we dansende en zingende mensen, van wie er heel veel gekleed waren in prachtige, kleurrijke yukata (zomerse katoenen kimono’s). De vrolijke trommelmuziek, de honderden oplichtende lampionnen en de unieke feestsfeer tegen de achtergrond van de eeuwenoude tempel én de verlichte Tokyo Tower waren voor deze kleine reisbeer ontzettend bijzonder om van dichtbij mee te maken.
Met die prachtige beelden in ons hoofd wipten we nog snel binnen bij de Lawson voor het avondeten. Op de hotelkamer hebben we heerlijk gesmuld van een voorraad verschillende onigiri — van die verse rijstdriehoekjes met knapperig zeewier — en daarna dook iedereen voldaan zijn bed in. Wat een fantastische dag!
Liefs,
Knakkie
Geef een reactie